(5393 S. K. m. 17, 18) (2886 S. K. m. 75)
Dava: Dava dilekçesinde kira sözleşmesinin tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili tarafından 6.3.2008 tarihinde Encümen kararı ve ihale ile bir yıl için kiraladığı arsa kira sözleşmesinin süresinin sona ermesi sebebiyle dönem sona ermeden müracaatı üzerine Belediye meclisi kararı ile kira süresi iki yıl için uzatıldığı halde, davalı tarafından meclis kararının iptali için idare mahkemesine dava açılarak tahliye talep edilmesinden dolayı kira sözleşmesinin devam ettiğinin tesbitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 2886 Sayılı yasanın 75. maddesi uyarınca tahliye talebinde bulunulduğunu, bu sebeple davanın reddini savunmuştur.
5393 Belediye Kanunu'nun 17/g maddesine göre: ... Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına karar vermek... Belediye encümenin, 18/e maddesine göre ise: ... Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek... Belediye meclisine görev olarak verilmiştir.
Üç yıldan az kira sözleşmelerinin yapılmasına karar vermek Belediye encümeninin görevinde olup, kendisi de Belediye meclis üyesi olan davacı bu durumu bilmekle, ilk kira sözleşmesini encümen kararı ile yapmıştır. Davacı ile davalı idare arasında bulunan ilişki özel hukuk ilişkisidir. Süresi sona eren kira sözleşmesini ihale yapmaksızın uzatmak şeklinde belediye meclisince alınan kararın hukuksal değeri bulunmayıp yok hükmünde olması itibariyle kiraya veren belediyenin sözleşmeyi uzatma iradesinin varlığından sözedilemez. Taraflar arasında kira sözleşmesinin devam ettiği yolundaki hüküm doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince bozulmasına ve peşin alınan temyiz harcının istenmesi halinde temyiz edene reddine, 07.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy