(818 S. K. m. 248)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 4.6.2009 gününden başlayarak aylık, 1.500,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili 13.2.2009 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkiline ait taşınmazda davalı şirketin kiracı olarak bulunduğunu, en son ödediği kiranın 275,00 TL olduğunu, davaya konu taşınmazın dava tarihinden itibaren aylık kirasının 1500.00 TL olarak tespiti için davanın kabulünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı tarafın belirttiği dönem için kira tespiti davası açılamayacağını, istenen kira miktarının çok fahiş olduğunu bu sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.6.2009 tarihinden başlamak üzere aylık kira bedelinin hak ve nesafete göre 1.105,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı taraf, kiracı olduğuna dair 4.6.2008 tarihli sözleşme başlıklı belgeyi sunmakla, bu belge kira sözleşmesi kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Oysa, bu belge kiracının işyerini devredebileceği ve 20 gün içinde devretmezse boşaltacağına ilişkin bir taahhüttür. Bu sebeple dönem başlangıcının 4.6.2009 olarak kabulü doğru görülmemiştir.
Ayrıca, dosyaya getirtilen evraklar arasında davalı şirket temsilcisi ile davacı arasında yapılmış 15.1.2007 tarihli 5 yıllık bir kira sözleşmesi mevcut olup, davacı imzaya itiraz ettiğinden, C. Savcılığı tarafından soruşturma yapılmaktadır. Bu soruşturma sonucu çıkacak karar taraflar arasındaki kira ilişkisinin başlama tarihini belirleyeceği gibi, davanın niteliğini ve kira bedeli belirleme usulünü de değiştirebilecektir.
O halde, savcılık soruşturmasının sonucu araştırılarak, öncelikle taraflar arasındaki kira ilişkisinin başlama bitiş tarihi belirlenmeli, eğer 5 yıllık sözleşmedeki imza davacıya ait ise, sona ermeden açılan bu davanın uyarlama davası olduğu da gözetilerek, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Kabule göre ise, kira sözleşmesinin başlama tarihi 4.6.2008 tarihi kabul edilirse özel sebeplerin varlığı ileri sürülerek ispat edilmediğine göre, yerleşik Yargıtay uygulamaları uyarınca yenilenen ilk dönem için ancak endeks oranında artış yapılabileceği düşünülmeden, hak ve nesafete göre kira belirlenmesi de uygun görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenmesi halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy