(4721 S. K. m. 197)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde; davacı eş ve müşterek çocuk için tedbir nafakasına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davacı eş için 200 TL nafakaya hükmedilmiş, küçük yönünden ise ilk hükümle takdir edilen nafakanın kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Ancak; mahkemece hükmüne uyulan 17.11.2008 tarihli bozma ilamının 2.bendinde müşterek çocuk bakımından takdir edilen nafakanın fazla olduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur. Kural olarak, bozma kararına uyulmakla bozmada belirtilen şekilde işlem yapılması gerekmektedir.
O halde, mahkemece Yargıtay bozma ilamı nedeniyle müşterek çocuk yönünden verilen ilk hükmün kesinleşmediği dikkate alınarak, bozmada belirtilen hususlar doğrultusunda yeniden nafaka takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy