(2004 S. K. m. 72) (4721 S. K. m. 182)
Dava: Dava dilekçesinde, 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/16387 E. sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespiti ile 4500.-TL alacağın istirdaden faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Davacı vekili dilekçesinde; tarafların boşandığını, velayeti davalı anneye verilen çocuğun 4 ay annede kaldığını, daha sonra bakamayacağını söyleyince davacının yanına alarak bakmaya başladığını ve 6 yıl boyunca davacı baktıktan sonra, davalının şu anda çocuğu tekrar yanına alarak, birikmiş nafaka borçları için (Çocuğun fiilen davacı yanında bulunduğu süre) 2007/16378 sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını belirterek, dosyada 4500.-TL tahsilat yapılmış olmakla; borçlu olmadığının tespiti ile 4500.-TL'nin istirdaden tahsilin talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabında, 6 yıl boyunca nafaka istemeyişinin davaya dayanak gösterilemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; çocuğun velayetinin halen davalı annede olduğu ve babanın iştirak nafakası ödeme yükümlülüğünün devam ettiği, hükmedilen nafakaların ödenmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/438-1197 sayılı dava dosyasında velayeti anneye verilen çocuk için aylık 30.-TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Lehine nafaka hükmedilen kişi çocuktur, anne kanuni temsilci olup, iştirak nafakası yönünden taraf değildir.
İştirak nafakası, velayetin eylemli olarak kullanılmasına bağlı bir alacak olup, velayet hakkını eylemli olarak kullanmayan anne veya baba diğerinden, hükmedilen iştirak nafakasını isteyemez.
Somut olayda, küçüğün velayet hakkı boşanma ile birlikte anneye verilmiş, davacı kısa bir süre sonra anne yanında kalan çocuğun annenin de isteğiyle kendisinin yanına geldiği ve 6 yıl boyunca kendi yanında kaldığını ileri sürmüş, davacı tanıkları da bu hususu doğrulamıştır.
Buna rağmen mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy