(2918 S. K. m. 20) (2577 S. K. m. 2)
Dava: Dava dilekçesinde vergi kaydının terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete ait aracın 17.09.2007 tarihli noter satış sözleşmesi ile davacı tarafından satın alındığını, trafik kaydının devri sırasında aracın üzerinde haciz kararı olduğunu öğrendiklerini, aracın davalıya iade edilip, parasının geri alındığını, ancak aracın vergisinin davacı adına geldiğini belirterek, noter satış sözleşmesinin iptali ile vergi kaydının terkinini talep etmiştir.
Davalı cevabında, noter satış sözleşmesinin iptal edilmediğini beyan etmiştir.
Mahkemece, trafik kaydının terkinine ilişkin işlemin idari nitelikte olması nedeniyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacının 17.09.2007 tarihli noter satış sözleşmesi ile davalıya ait aracın satın alındığı, aracın trafik kaydında haciz şerhi olması nedeniyle taraflar arasındaki satım akdinin iptal edilerek her iki tarafın verdiğini geri aldığı sabittir.
Mahkeme, davanın hukuki sebebini re'sen tayin ve tesbitle ödevli olup, tarafların bildirdiği hukuki sebeple bağlı değildir.
Davada, taraflar arasında yapılan 2918 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca araç satış sözleşmesi gereğince aracın vergi kaydından doğan mükellefiyetin davalıya ait olduğunun tespiti talep edilmektedir. Davanın bu niteliği itibariyle davacının vergi borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine yönelik menfi tesbit davası olarak kabul edilmesi gerekir.
Bu durumda mahkemece, davanın esası hakkında inceleme yapılarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Ayrıca, İdare Mahkemelerinde idare aleyhine 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1. maddesi gereğince idari işlem ve eylemden kaynaklanan davalar görüldüğünden özel hukuk tüzel kişisi olan davalı hakkında idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy