MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 2.789.33 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Davacı 2003-2006 yılları arasında muhasebe biriminde çalışan davalıya gümrük fazla çalışmaları nedeniyle fazla mesai ücreti ödenmesine rağmen genel bütçeden de fazla mesai ücreti ödendiğini iddia ederek genel bütçeden fazla ve yersiz ödenen fazla mesai ücreti olan 2.789,33 TL'nin iadesi isteminde bulunmuştur.Davalı ise paranın davalının fazla çalışma yapması nedeniyle ödendiğini, haksız bir ödemenin yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davacı idare tarafından bilerek ve isteyerek fazla mesai ücretlerinin ödenmiş olması, idarenin yanlış işlem yapmasına davalının gerçek dışı beyanı veya hilesinin sebebiyet vermemiş bulunması, davalının iyi niyetli olması, Yargıtay İBK'nın 27.01.1973 tarih 1972/6 esas, 1973 karar sayılı kararında yanlış idari işlemin idari davalar için gerekli süreler geçtikten sonra geri alınması durumunda geri alma gününe kadar ödenmiş bulunan fazla paraların hukuken geçerli bir nedenle ödenmiş bulunduğunun kabulü gerekmesi karşısında artık sebepsiz zenginleşme söz konusu olamayacağından ve sebepsiz zenginleşme nedeniyle istirdat davasının şartlarının oluşmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.Yine, HGK.nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.Mahkeme gerekçesinin dayanağı olan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 27.01.1973 tarihli ve 1972/6 1973/2 K sayılı kararı idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir. O halde, mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği değerlendirilerek, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy