MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2010 gününden başlayarak aylık 2.500 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 1.025 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, 01.01.2010 dönemine ait kira parasının aylık 2.500 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece, ÜFE oranında artırılarak aylık 1.025,00 TL kira parasının tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 12.10.1998 tarihli olup 15 yıllıktır. Kira süresi 12.10.2013 tarihinde sona ermektedir. Davacı, kira süresi bitmeden önce 01.01.2010 dönemine ait kira bedelini istediğine göre hak ve nesafet kurallarına göre kira bedelinin belirlenmesi gerekir.Yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına göre, şartlar değişmediği ve özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmedikçe hak ve nesafet ilkesine göre kira parasının tesbit edildiği dönemden sonra 3 yıl için ard arda (her yıl için ayrı ayrı) TEFE (ÜFE) artış oranları uygulanarak bulunacak kira parasının o dönem için hak ve nesafete uygun ve aşırı olmayan bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre uygulama yapılmalıdır. Üç yıldan sonra takip eden döneme ait kira parasının 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre hakim tarafından "hak ve nesafet" kurallarına göre takdir edilmesi gerekir.Bu durumda, hak ve nesafet kurallarına göre kira parasının belirlenmesi için, öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parasının bilirkişiler tarafından belirlenmesi gerekir. Böyle bir belirleme yapılırken benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli, dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, kira parasına etki eden hususlar üzerinde de ayrıca durulmalıdır.
Dava konusu yerin yukarıda açıklandığı gibi getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra bu husus dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hakimce bir kira parası takdir edilmesi gerekirken, mahkemece ÜFE artış oranlarına göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy