(1086 S. K. m. 428)
Dava dilekçesinde 1. İcra Müdürlüğünün 2005/2955 E dosyasında tedbir nafakası yönünden borçlu olmadığının tesbiti ve ödediği miktarın istirdadı (7.050 TL) istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; davalı eşinin açtığı nafaka davasının (Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/891-1128) kabul edilerek, davalı ve 2 çocuk için 100'er TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, 3 yıl sonra davalı ile Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/956-2007/60 sayılı ve 15.09.2008 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıklarını, müşterek çocukların velayetinin davacıya verildiğini, müşterek çocuklardan G.'nın 14.11.2005, Ç. S.'nın ise 06.04.2006 tarihinden itibaren davacı yanında yaşadığını, buna rağmen davalının tedbir nafakalarının tahsili için icra takibi başlattığını, çocukların davacı yanında bulunduğu döneme ilişkin tedbir nafakası ödeme yükümlülüğü olmadığını, ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını belirterek, 1.İcra Müdürlüğünün 2005/2955 E sayılı dosyasında çocuklar için hükmedilen tedbir nafakası yönünden borçlu olmadığının tesbitine ve ödediği 7.050 TL'nin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, boşanma davasına bakan mahkemenin, yargılama sürecinde çocukların baba yanında kaldığı tanık ve taraf beyanlarıyla ortaya çıkmasına rağmen tedbir nafakasının kaldırılması yönünde bir ara kararı verilmediği gibi, esasa dair kararda da tedbir nafakasının geçmişe dönük kaldırılması yönünde bir hüküm kurulmadığı ve çocukların velayetinin davacı babaya bırakılması nedeniyle annenin tedbir nafakası talebinin ileriye dönük olarak reddedildiğini, bu kararın 15.9.2008 tarihinde kesinleştiği belirtilip, kesinleşmiş bu hüküm karşısında eldeki davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.
Davalı anne, çocukları için hükmedilen tedbir nafakasını yine çocukları için harcanmak üzere almaktadır. Çocuklar, fiilen baba yanında kalıp, baba tarafından bakıldıkları sürede çocuklar için hükmedilen nafaka kaldırılmasa bile, bu nafaka davalı annenin hakkı olmadığından, nafakaların kaldırılmasına gerek olmadan, bu sürede çocuklar için ödenen nafaka, babaya iade edilmelidir.
Bu nedenle, mahkemece çocukların yanında kaldığı süreye tekabül eden ödediği nafaka miktarı belirlenerek, davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)