(4721 S. K. m. 176)
Dava ve Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili 06.07.2010 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkili ile davalının boşandıklarını, davalı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının bilahare artırılarak aylık 400,00 TL'ye çıkarıldığını, davalının kendi SGK maaşı, babasından dolayı yetim maaşı ve faiz geliri bulunduğunu, müvekkilinin o tarihte fiilen çalıştığını, şimdi ise emekli olmakla maaşının azaldığını ve maaşından başka geliri bulunmadığını, evlenmekle eşine de bakmakla yükümlü olduğunu, bu nedenlerle yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; ilerleyen zaman içerisinde müvekkilinin maddi durumunda iyileşme olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.
Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TMK' nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.
Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında asgari ücretle çalışılmakta bulunulması yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.
Ancak, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır. Tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırılması sonucu; davacının nafakanın artırıldığı tarihte aktif olarak çalıştığı, ancak bilahare 15.3.2010 tarihinde emekli olmakla maaşının azaldığı, evlendiği eşinin ev kadını olması nedeniyle yükümlülüğünün arttığı, davalının ise SGK'dan 720,00 TL emekli maaşı, babasından dolayı 250,00 TL yetim maaşı aldığı, intifa hakkı annesine ait evinin bulunduğu, reşit 3 çocuğu ile birlikte ablasına ait evde oturduğu anlaşılmıştır.
Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda boşanma davasından sonra davacının emekli olması nedeniyle gelirinin azaldığı, davalının ise ihtiyaçlarını büyük oranda karşılayacak sabit gelire sahip olduğu anlaşılmakla hakkaniyet uyarınca yoksulluk nafakasının uygun bir miktara indirilmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy