(6100 S. K. m. 20)
Dava: Dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen veya 7000 TL bedelinin masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, eşya alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, aynı konu ve taraflar hakkında önceden verilen Aile Mahkemesine görevsizlik kararının kesin hüküm oluşturduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Gerekçeye esas alınan ilk davadaki 11.01.2011 günlü görevsizlik kararının taraflara tebliğ edilmediği, temyiz ve kesinleşme şerhi bulunmadığı gözetildiğinde kesin bir hüküm bulunduğu benimsenemez. Davacının kayınpederine karşı dava açarak ödünç verdiği ziynet eşyalarını istemesi karşısında davanın sözleşmeden kaynaklanması ve tarafların sıfatı itibariyle Aile Mahkemesi değil, genel mahkemeler görevli bulunmaktadır. Mahkemece, işin esası incelenerek varılacak uygun sonuç çevresinde karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm nedeniyle davanın reddedilmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy