(6100 S. K. m. 307, 311)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, veraseten iştirak halinde malik olunan taşınmazın satışından dolayı miras hissesine düşen bedelin davalılardan tahsili talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, bilahare davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen 13/01/2017 tarihli dilekçe ile "...davadan feragat ettikleri" yönünde talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır.
Feragat, HMK. nun 307. maddesinde; davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmıştır.
Aynı yasanın 311. maddesinde ise, feragatin kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı açıklanmıştır.
Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Ancak, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan feragat hakkında bir karar verme yetkisi ise hükmü veren mahkemeye aittir.
Nitekim 19.12.2012 tarih ve sayılı kararı ile de, davadan feragatin temyiz isteğinden vazgeçme yanında daha geniş kapsamlı olduğu, birincide temyiz dilekçesinin reddine karar vermekle yetinileceği diğerinde ise, feragatin hukuki niteliği gereği, bu konuda karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulacağı aynı zamanda verilen bu iki dilekçenin birbirinin devamı niteliğinde olduğu ve davadan feragatin bir yerde temyizden feragat isteğini de içereceği benimsenmiştir.
Sonuç: Bu itibarla, mahkemece davadan feragat hakkında bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy