(6100 S. K. m. 373, Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 427, 454)
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı, Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı dava ile; davalının kendisi hakkında fatura borcuna dayalı icra takibi başlattığını, takip konusu faturanın Tüketici Hakem Heyeti kararı ile iptaline karar verilmesine rağmen davalının talebi üzerine maaşına haciz yazısı yazıldığını belirterek, hukuka aykırı haciz işleminden dolayı uğradığı zararın tazmini amacıyla manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Mahkemenin; davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının, Dairemizin 01.04.2019 tarih ve 2017/11195 esas, 2019/2785 karar sayılı ilamı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu GSM hattının bireysel aboneliğe ilişkin olduğu ve uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek görevsizlik kararı verilmiştir.
Görevsizlik kararın kesinleşmesi üzerine, davanın yargılaması görevli Trabzon Tüketici Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 27/02/2020 tarihli ve 2019/460 Esas, 2020/113 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İş bu kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta; Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararı hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Trabzon Tüketici Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.
Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Trabzon Tüketici Mahkemesi'nin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.
Bu itibarla, 27/02/2020 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli mercinin bölge adliye mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 30/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)