(765 S. K. m. 456/1-2) (647 S. K. m. 4, 5)
Dava: S.K.yı 15 gün işinden kalacak derecede dövmekten sanık H.A. nın yapılan duruşması sonunda; T.C.K.nun 456/1 ve 647 Sayılı Kanunun 4 - 5 maddeleri gereğince 6 ay hapsine, cezasının 1.800 lira ağır para cezasına çevrilip, ay başlarında olmak üzere birer ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine dair Nazimiye Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 13.6.1972 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 28.2.1973 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Tek gözün müstakil bir uzuv bulunması itibariyle sol gözdeki görmenin 0,5 - 0,6 dereceye düşmüş olmasının devamlı uzuv zaafı teşkil ettiği gözetilmeden Adli Tıp Meclisinin tatminkar olmayan raporuna dayanılarak sanığın T.C.K.nun 456. maddesinin 2. Fıkrası yerine 1. fıkrasiyle hükümlülüğüne karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere ve mahkemenin takdirine göre sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:
Sonuç: Para cezası taksitlerinin ay başlarında ödenmesine karar verilmesi infazın takyidi mahiyetinde olup 647 Sayılı Kanunun 1712 sayılı kanunla değişik 5. maddesine aykırı ise de; Usulün 322. maddesine tevfikan bunun tashihi mümkün bulunduğundan para cezası taksitlerinin ay başlarında ödenmesine dair olan kaydın kaldırılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA depo parasının iadesine 2.7.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy