(765 S. K. m. 193, 516)
Dava: Geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve ızrardan sanık (M) nin yapılan duruşması sonunda T.C.K.nun 193/2, 516/ilk, 522, 59. maddeleri gereğince 5 ay 1 gün hapis, 27 lira 70 kuruş ağır para cezalarıyla mahkumiyetine 647 sayılı kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Nazilli Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.9.1977 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 16.1.1978 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Kendisinden ayrı olarak babası evinde yaşayan karısı ve çocuğunu görmek için eve gelen ve çaldığı kapının açılmaması üzerine yüklendiği kontrplaktan ibaret kapı tahtasının kırılıp açılmasıyla rıza hilafına gece vakti eve giren sanığın eyleminde izrar kastının bulunmadığı ve özellikle olayın cereyan şekli itibariyle ayrıca unsurlarından yoksun olan izrar suçunun oluşmadığı gözetilmeden sanığın bu suçtan da mahkumiyeti cihetine gidilmesi,
2 - Yasal olmayan gerekçeye dayanarak, sanığın tecil isteğinin reddine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.2.1978 gününde 1. sebepten oyçokluğu, 2. sebepten oybirliği ile karar verildi. **
Full & Egal Universal Law Academy