(765 S. K. m. 38)
Görevi kötüye kullanmaktan sanık Hasanın yapılan duruşması sonunda; TCK. nun 72,240,647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri gereğince 2.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve cezasının ertelemesine dair S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23/07/1979 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 26.11.1979 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sanığa memuriyetten mahrumiyet cezası verilmemesi, kabul itibariyle de her bir müdahil için beş yüzer lira manevi tazminata hükmedilmiş olmasına göre; ayrı ayrı nispi harç alınması gerekli iken tazminatın toplamı üzerinden eksik nispi harç tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:
TCK. nun 38. maddesi uyarınca müsbet suçun şeref ve haysiyeti ihlal eden suçlardan bulunmadığı gözetilmeden sanığa; müdahiller lehine manevi tazminat yükletilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunmuş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve depo parasının geri verilmesine, 14.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy