(765 S. K. m. 218)
Dava: Devlet memurlarına intisap iddiası ile menfaat temin etmekten sanıklar Noğman ile Muzaffer'in yapılan duruşmaları sonunda, beraatlerine dair (Ankara Altıncı Ceza Mahkemesi)nden verilen 21.4.1987 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili ile C. Savcısı tarafından süresinde istida edilerek; dava evrakı bozma isteyen 24.9.1987 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen idarenin müdahilliğine karar verilmesi isabetsiz ve bu itibarla hükmü temyize yetkisi olmadığından idarenin temyiz isteğinin reddine,
C. Savcısının sanık Noğman'a yönelik temyizine gelince:
Oluşa suç üstü yakalama tutanağına ve dosya içeriğine göre, PTT. Muhasebe Müdürlüğünde memur olan sanığın, işyerine telefon bağlatacağı vaadiyle, münasebetinin bulunduğunu iddia ettiği işi yapacak memura verilmek maksadiyle, şikayetçiden aldığı, önceden numaralı tespit edilmiş onbeş bin lira paranın sanığın üzerinde suç üstü yakalandığı, bu suretle devlet memurlarına intisap iddiasıyla menfaat temini suçu subut bulunduğu halde, mahkumiyeti yerine yazılı düşünceyle beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş müdahil vekili ve C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy