(765 S. K. m. 72, 240, 508) (647 S. K. m. 4)
Dava: Görev sırasında yetkiyi kötüye kullanma suçundan sanık Ziyaettin hakkında, Türk Ceza Yasasının 240/1-son, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 1.844.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, üç ay süre ile memuriyetten mahrumiyetine ilişkin, (İzmir Altınca Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1989/1285 esas, 1990/647 karar sayılı ve 16.10.1990 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Ziyaettin müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 16.5.1991 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 23.5.1991 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Cezaevindeki bir tutuklunun yakınından tutukluya verilmek üzere para almanın infaz koruma memurunun yasal görevleri içinde olmaması nedeniyle eylemin görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturmadığı ve kovuşturulması suçtan zarar görenin yakınmasına bağlı T.C. Yasasının 508. maddesine uyduğunun gözetilmemesi,
2 - Kabule göre de, sanığın aldığı para miktarının azlığının TCY.nın 240. maddesinin 2. cümlesinin uygulanmasına yol açıp açmayacağının tartışılmaması,
Yasaya aykırı ve sanık Ziyaettin müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 3.7.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy