(765 S. K. m. 36, 572, 258)
Dava: Görevliye karşı etkin direnme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık Dursun hakkında, Türk Ceza Yasasının 258/2. 572/1, 36. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 2 ay hafif hapis cezalarıyla hükümlülüğüne ve suç aletinin zoralımına ilişkin, (Ordu Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1990/214 esas, 1991/45 karar sayılı ve 1.2.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Dursun tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 27.9.1991 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 3.10.1991 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: 1 - Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen saldırgan sarhoşluk eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık Dursun'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2 - Görevliye etkin direnme suçuna yönelik temyizine gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; alkollü sanığın neden yokken karakola götürülmesi isteğinin görevli bekçi tarafından kabul edilmemesi üzerine onu bıçakla yaralamaya kalkıştığının, bu nedenle karakola götürmek isteyen görevliye eli ile vurmak isteyerek etkin direnme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında olayın başlangıcında yüklenen suç, olayın akışı ve benzeri etkenlerde gözetilerek sanığın hapis tutuklanma ya da gözetim altına alınma gibi özgürlüğü bağlayıcı ya da sınırlayıcı bir işlemden kendisini kurtarmak amacıyla etkin direnmede bulunup bulunmadığı araştırılıp tartışılarak sonucuna göre T.C. Yasasının 258/3. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Dursun'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 19.11.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy