(765 S. K. m. 464/2)
Dava: Yaralama suçundan sanıklar A. İnan, S. İnan, N. İnan, F. İnan hakkında Türk Ceza Yasasının 456/1-4, 457/1, 647 sayılı kanunun 4-6. maddeleri uyarınca sanık A. İnan'ın 75.000. lira, sanık N. İnan ile F. İnan ve S. İnan'ın 57.000.'er ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine ve cezalarının ertelenmesine ilişkin Ş. Asliye Ceza M mahkemesinden verilen 1989/14 esas, 1991/3 karar sayılı ve 05.02.1991 tarihli hüküm temyiz yoluyla incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 24.10.1991 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 07.11.1991 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: 1- Sanıklar S. İnan, F. İnan ve A. İnan'a kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, C. Yargılama Yasasının 317. maddesi uyarınca katılan H. Kapçı vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz isteğinin REDDİNE,
2- Katılanlar H. Kapçı ile C. Kapçı vekilinin sövme suçuna ilişkin hükmün temyizinde:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar H. Kapçı ile G. Kapçı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3- Sanık A. İnanın katılan G.'ü yaralama suçuna yönelik hükmün temyizinde ise:
Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğenin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruş sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından katılan G. Kapçı vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına,
4- Sanıklar F. İnan, N. İnan ve S. İnan'ın yaralama suçlarına ilişkin hükümlerin temyizine gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Katılan G. Kapçı göğsüne vuranın sanık A. İnan olduğunu, diğer sanıklar S., F. ve N. İnan'ın ise yumrukla kendisine vurduklarını, tanıklar G. Altınışık ile H. Varol ise sadece sanık A. İnan'ın katılana vurduğunu bildirmeleri karşısında; sanıklar hakkında T.C. Yasasının 464/2. maddesinin uygulanacağını gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 04.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy