(765 S. K. m. 456, 459)
Dava: Yaralama suçundan sanık Y. Özdemir'in yapılan yargılaması sonunda beraatına ilişkin S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1987/204 Esas, 1991/267 Karar sayılı ve 02.07.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan M. Yavuz tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığının 26.03.1992 tarihli onama isteyen tebliğ namesiyle 16.07.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; öğretmen sanığın, öğrenci mağdura tokat vurduğu kabul edildiği, yaralama suçunun öğeleri oluştuğu ve tedip yetkisini aştığı halde, eylemi hukuka uygun kılan tedip hakkından söz edilerek beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan M. Yavuz'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, 23.09.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy