(765 S. K. m. 193/2, 572/1)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma, saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık H. Güven hakkında Türk ceza Yasasının 193/2, 572/1, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 900.000 lira ağır, 180.000 lira hafif para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin L. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 992/43 esas, 992/318 karar sayılı ve 7.5.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık H. Güven tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 18.2.1993 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 24.2.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve saldırgan sarhoşluk eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu.
Cezalarının yasal bağlamda uygulandığı,
Sonuç: Anlaşıldığından sanık H. Güven'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddine, hükümlerin ONANMASINA, 11.03.1993 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Sanığın girdiği apartman sahanlığının herkese açık ve buna göre eklenti olup olmadığının saptanması, eklenti olmadığı belirlendiği takdirde, dairenin dış kapısını açtırmak için tekmeleyen sanığın eyleminin TCY. nın 193/2, 61. maddelerine uyacağının gözetilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne karşıyız. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy