(765 S. K. m. 36, 572, 457, 456)
Dava: Yaralama, saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık İlker Çakın hakkında Türk Ceza Yasasının 456/2, 457/1, 572/1. 36. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis, 2 ay hafif hapis cezalarıyla hükümlülüğüne, suç aletinin zoralımına ilişkin İZMİR 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1991/1330 esas, 1992/388 karar sayılı ve 30.4.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İlker Çakın tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 12.4.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 21.4.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen saldırgan sarhoşluk eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık İlker Çakın'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2 - Sanığın yaralama suçuna ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; insan vücudundaki bir parçanın (organ) sayılıp sayılmaması, salt tıbbi ve dolayısıyla bilirkişi tarafından çözülecek bilimsel (uzmanlık) bir sorundur. Buna karşılık bir uzvun kaybı (tatili) salt hukuki, zaafa uğraması ise yine salt tıbbi bir sorundur. Esasen TCY.nın 456/2. madde ve fıkrasında, yaralanan uzvun zaafından söz edilmiştir. Bir başka deyişle bütünüyle alınmış bir organın işlevlerini vücudun öbür organlarının yerine getirerek, bir organın kaybı nedeniyle tüm vücudun düştüğü zaaftan söz edilmemiş, yanlızca yaralanan organın zaafa uğrayıp uğramadığı gözetilmiştir.
Olayda yaralama sonucu mağdur Güven Canbaz'ın dalağı bütünüyle alınmış bulunmasına göre, dalağın anatomi ve fizyoloji açısından, yalnızca uzuv (organ) olup olmadığı hususunun Adli Tıp Kurumundan sorulması, tıp açısından dalak organ ise, eyleminin hukuk açısından uzuv kaybı niteliğinde olup olmadığını değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait ve bu değerlendirmenin tıbbi değil hukuki bir sorun bulunduğu düşünülerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık İlker Çakın'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine 27.4.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy