(765 S. K. m. 285)
Dava: İftira suçundan sanık Hicran hakkında Türk Ceza Yasasının 285/1-3, 80. 59, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca 280.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin (Ankara Ondokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1990/919 esas, 1992/347 karar sayılı ve 26.3.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Hicran müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 29.1.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 3.2.1993 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
A - Oluşa göre yakınma hakkını kullanan sanığa yüklenen iftira suçunun hukuka aykırılık öğesinin ne suretle oluştuğu ve sanığın yakınanların suçsuz olduğunu bilerek doğrudan kasıtla onlara suç yüklediği açıklanmadan hükümlülüğüne karar verilmesi,
B - Kabule göre;
1 - Sanığın yakınanlar hakkında kovuşturmaya başlamadan önce gerçeğe dönmüş bulunmasına göre, hakkında TCY.nın 285. maddesinin son fıkrası uyarınca cezasının altıda bir oranında indirileceğinin düşünülmemesi,
2 - Mağdur sayısınca iftira suçunun oluşacağı ve suç çokluğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Hicran müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), 24.2.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy