(765 S. K. m. 193, 51, 502) (647 S. K. m. 6)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma, tehdit ve sövme suçlarından sanıklar Nesih Ç., Mehmet Şah Ç., Yaşar Ç. ile Feraç Ç. hakkında TCY. nın 193/2, 51/1, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca sanıklar Feraç, Nesih ve Yaşar Ç.'in 4'er ay 15'er gün hapis cezasıyla hükümlülüklerine, cezalarının ertelenmesine, sanıklar Yaşar Ç.'in tehdit ve sövme suçlarından, sanık Mehmet Şah Ç.'in konut dokunulmazlığını bozma suçundan beraatlarına ilişkin B. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/228 Esas, 1993/37 Karar sayılı ve 23.2.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan H. Kırtaş tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 20.10.1993 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 1.11.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanık Yaşar Ç.'in sövme ve tehdit suçları ile sanık Mehmet Şah Ç.'in konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan H. Kırtaş'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Temyiz Davasının Esastan Reddiyle Hükümlerin Onanmasına,
B- Sanıklar Feraç Ç. ve Yaşar Ç.'in konut dokunulmazlığını bozma suçlarıyla ilgili hükümlere yönelik temyize gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların suçu kabul etmemeleri, katılanın olayı görmemiş olması, tanıkların da sanıklardan Yaşar Ç. ile diğer iki sanık dışında kimi kişilerin adlarını sayarak ellerinde sopalarla katılanın evi önüne gittiklerini söylemeleri ve keşifte katılana ait evin çevresi açık ve yolla bağlantılı olduğunun bildirilmesi karşısında, sanıklar arasında Feraç ve Nesih'in de bulunup bulunmadığı araştırılıp saptanmak, ayrıca yeniden keşif yapılıp girilen yere eklenti niteliğinde olup olmadığı Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde düzenlenecek krokide gösterilmek ve buranın ne suretle konutun eklentisi sayıldığı da açıklanıp tartışılmak ve sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre ise, suçun TCY. nın 502. maddesi anlamında gece vakti işlenip işlenmediği araştırılıp belirlenmeden ve 3 kişinin de aynı Yasanın 93. maddesinin 2. fıkrasında düzenlendiği üzere birçok kimseler kapsamına girmeyeceği gözetilmeden yazılı madde gereğince karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan H. Kırtaş'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.1993 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy