(765 S. K. m. 279, 271)
Yaralama suçundan sanıklar Tayfur, İmdat ile Mustafa hakkında, TCY. nın 456/4, 95/2. maddeleri uyarınca sanık Mustafanın 4 ay hapis, diğer sanıkların 3er ay hapis cezalarıyla hükümlülüklerine, sanık Mustafanın ertelenmiş cezasının aynen çektirilmesine ilişkin, Aksaray İkinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/75 esas, 1993/128 karar sayılı ve 17.3.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar Tayfur ile İmdat müdafii ile sanık Mustafa tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 9.12.1993 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 13.12.1993 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurusunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Aşağıdaki eleştiri dışında cezalarının yasal bağlamda uygulandığı,
Mahkemede tanık olarak dinlenenlerin TCY. nın 279. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinde yazılı adli bir kamu görevi yapan kimselerden olduğu ve Ceza Yasası uygulamasında memur sayıldığı gözetilip sanıklar hakkında verilen cezanın TCY. nın 271. maddesi ile artırılmamış olması yasaya aykırı ise de, karşı temyiz olmadığından, bu konuda bozma yapılmasına gerek bulunmadığı,
Anlaşıldığından, sanıklar Tayfur ve İmdat müdafii ile sanık Mustafanın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin onanmasına, 08.03.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy