(765 S. K. m. 81, 258)
Dava: Görevliye karşı etkin direnme suçundan sanık Halil İ. hakkında, Türk Ceza Yasasının 258/1-4, 59, 81/1 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 215.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin, Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/23 esas, 1993/17 karar sayılı ve 15.7.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Halil İbrahim tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 22.2.1994 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 25.2.1994 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen görevliye etkin direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak;
1- 3506 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 14.12.1988 tarihinden önce verilen ve kesin nitelikte olan özgürlüğü bağlayıcı cezadan çevrilmiş para cezasının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2- Kabule göre de; TCY. nın 81/3. maddesi gözetilmeden fazla artırma yapılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık Halil İbrahim'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, tekerrür nedeniyle yapılan uygulamanın kaldırılması ve sonuç para cezasının 185.000 liraya indirilmesi biçiminde düzeltilmek ve başkaca yönleri yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda onanmak suretiyle CYY. nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 31.05.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy