(765 S. K. m. 456/2, 458, 459/2)
Dava: Yaralama suçundan sanık Özkan hakkında, TCY. nın 456/2, 458; 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 1.825.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin, Samsun Asliye Üçüncü Ceza Mahkemesi'nden verilen 1993/1161 esas, 1994/1273 karar sayılı ve 15.12.1994 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Özkan müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 6.2.1996 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 12.2.1996 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; tanıklıklar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde, hangi anlatımların hangi nedenlerle üstün tutulduklarının açıklanması ve sonucuna göre;
1- Gerekçede belirtildiği üzere sanığın kaçar umuduyla arabayı mağdurun üzerine sürdüğü ve fakat onu yaralamaktan kurtaramadığı kanısına ulaşılırsa eylemin bilinçli (öngörülü) taksirle işlendiğinin ve T.C. Yasasının 459/2. maddesine girdiğinin,
2- Eylemin kasten işlendiği kanısına ulaşılırsa aynı Yasanın 456/2. maddesine gireceğinin ve mahkemenin kabulü karşısında 458. maddesinin uygulanamayacağının;
Gözetilmesi gerekirken,
a) Eksik inceleme,
b) Yetersiz gerekçeyle,
Hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Özkan müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY. nın 326/son maddesinin gözetilmesine 25.03.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy