(1412 S. K. m. 258) (765 S. K. m. 456, 463, 464)
Dava: Yaralama ve silah çekme suçlarından sanıklar M. Ş., B. K., E. B.'ün yapılan yargılamaları sonunda hükümlülüklerine ilişkin ANKARA Asliye 10. Ceza Mahkemesi'nden verilen 1997/196 Esas, 1998/464 karar sayılı ve 9.6.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 22.4.1999 tarihli onama, bozma isteyen tebliğnamesiyle 29.4.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık M. Ş.'e yükletilen kavgada silah gösterme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasa'ya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı Bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu:
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlama uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık M. Ş. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, (TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA),
2) Sanıklar E. B. ve B. K. haklarındaki hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Yakınanın kaburgalarındaki kırığın hangi sanığın eylemiyle oluştuğunun yakınan ve tanıklardan sorularak saptanmaya çalışılması ve sonucuna göre;
b- Kırma eylemini işleyen sanık belirlendiği takdirde o sanık için TCY.'nın 456/2., öbür sanık için ise kanıtların kabul ediliş biçimine göre aynı Yasa'nın 456/4., ya da 464/2. maddelerinden hangisinin uygulanacağının belirlenmesi,
c- Kırma eylemini işleyen sanık belirlenemediği ve eylemin iki sanık tarafından da yapıldığı kabul edildiği takdirde ise haklarında TCY.'nın 463. maddesi'nin uygulanacağı gözetilmesi,
Gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,
d- TCY.'nın 456/2. ve 463. maddeleri'nin uygulanması isteğiyle dava açılmasına karşın 456/2. madde'nin uygulanması nedeniyle suçun değişen hukuki niteliğine göre sanıklara ek savunma hakkı verilmeyerek CYY.'nın 258. maddesine uyulmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar B. K. ve E. B. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy