(765 S. K. m. 95) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Cezaevinden kaçmaya yol açma suçundan sanık Ömer ...'in yapılan yargılaması sonunda hükümlülüğüne ilişkin Bayındır Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.4.1997 tarihli hükmün o yer C. Savcısının temyizi üzerine dairemizin 22.4.1998 gün ve 3409 esas, 4009 karar sayılı kararın tasihen kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanmasını isteyen Yargıtay C. Başsavcılığının 28.1.1999 tarihli TK.26 sayılı tebliğ namesiyle 3.2.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen cezaevinden kaçmaya yol açma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık Ömer ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğ nameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.4.1998 gün ve 1998/3409 esas, 1998/4009 sayı ile karar verilmiştir.
Yargıtay C. Başsavcılığının 28.1.1999 gün ve 99000026 sayılı karar düzeltme isteğini içeren tebliğ namesiyle:
Sanığın önceki Bayındır Asliye Mahkemesinin 8.12.1992 tarih ve 1992/166 Esas, 1992/204 Karar sayılı ilamı ile verilen 25.12.1992 tarihinde kesinleşen ertelenmiş 4 ay 15 gün hapis cezası yine Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.1992 tarih ve 1992/82 esas, 1992/181 karar sayılı ilamı ile verilen 4.12.1992 tarihinde kesinleşen ertelenmiş cezası 3 ay hapis ve 100.000 TL. ağır para cezaları olup aynı türden olmadıkları ve T.C.Yasasının 95/2. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı gözetilmeden, cezanın aynen çektirilmesine karar verilmesi, yasaya aykırı bulunmakla, yeniden incelemenin yapılarak ertelenmiş cezaların çektirilmesine ilişkin bölümün karardan çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASI isteğinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiş ve karar düzeltme isteğinin yerinde olduğu sonucuna ulaşılarak dairemizin yukarıda sözü edilen kararının düzeltilmesine karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;
Daha önce de belirtildiği üzere yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçede ve hukuksal tanıda bir tutarsızlık bulunmadığı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, sanık hakkında T.C.Yasasının 95/2. maddesinin uygulanmasında esas alınan önceki hükümlülüğün ertelenmiş özgürlüğü bağlayıcı ceza olup, sanığın işlediği 2'nci suçun ise para cezasından ibaret olduğu ve bu nedenle T.C.Yasasının 95/2. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeyerek, önceki ertelenmiş cezaların çektirilmesine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, isteme uygun olarak, sanığın Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 15.4.1997 tarihli ilamındaki T.C.Yasasının 95/2. maddesine göre olduğu gibi çektirilmesine ilişkin bölümün çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYYnın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy