(765 S. K. m. 456, 457)
Dava: Yaralama suçundan sanık A. Ö. hakkında TCY.nın 456/1, 457. maddeleri uyarınca sanığın 12 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 17. Ceza Mahkemesinden verilen 1997/142 Esas, 1999/1102 Karar sayılı ve 5.11.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık A. Ö. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 3278 sayılı bozma isteyen tebliğnamesiyle 7.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 - Mağdurun alından başlayıp saçlı deriye kadar uzanan 7 cm.lik yarasının "kalıcı iz" niteliğinde olup olmadığı Adli Tıp Kurumundan sorulmadan,
2 - Olayın görgü tanığı M. Ö. ve kimliğini bilmediğini söylediği yaşlı kişi araştırılıp bulunabildiği takdirde dinlenerek sonucuna göre sanığın yasal indirim maddesinden yararlandırılıp yararlandırılmayacağı tartışılmadan,
Eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık A. Ö.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY.nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 26.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy