(1412 S. K. m. 250)
Dava: Yaralama suçundan sanık R. B. hakkında TCY.nın 456/2, 457/1, 457/1, 51/1, 59/2, 81/2 - 3. maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 20. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/942 Esas, 1999/184 Karar sayılı ve 11.2.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık R. B. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılıının 8.3.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanını oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 18.11.1998 tarihli oturumda okunan 6.10.1998 tarihli hekim raporuna karşı sanıktan diyeceğinin sorulmaması suretiyle C. Y. Yasasının 250. maddesine uyulmaması,
2- T.C. Yasasının 81/1-3. maddesi uygulanırken, 1.8.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4421 sayılı Yasa ile değişik 647 sayılı Yasanın 5. maddesi ve T.C. Yasasının 2/2. maddesi karşısında tekerrüre esas tutulan 600.000 lira para cezası nedeniyle özgürlüğü bağlayıcı cezaya yapılan arttırımın bir günden fazla olmaması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık R. B.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy