(765 S. K. m. 51, 55, 59, 456, 464) (647 S. K. m. 4)
Dava: Yaralama ve kavgaya katılma suçlarından sanıklar H. A., İ. A., Y. H. hakkında TCY.nın 456/3, 464/3, 51/1, 55/3, 59, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanık Harun Aydın'ın 2 yıl 1 ay ağır hapis ve sanık İ. A.'ın 225.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, sanık Y. H.'nun kavgaya katılma suçundan beraatine ilişkin Ankara Ağır 7. Ceza Mahkemesinden verilen 1997/252 Esas, 1998/264 Karar sayılı ve 25.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık H. A. müdafii ile katılan O. Ç. vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 10.3.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 28.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık H. A. müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteğinin reddiyle yapılan incelemede;
1) a-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen organ kaybı niteliğinde yaralama ve kavgaya katılma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b-Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
2) Sanık Y. H. hakkında verilen beraat kararının da usul ve yasaya uygun olduğu,
Sonuç: Anlaşıldığından, sanık H. A. müdafii ile katılan O. Ç. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy