(765 S. K. m. 251, 266, 267, 272, 485) (1412 S. K. m. 32, 260)
Dava: Görevliye sövme suçundan sanık S. T. hakkında TCY.nın 266/1, 251, 267, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 660.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, TCY.nın 485. maddesi uyarınca verilen cezanın düşürülmesine ilişkin ANKARA Asliye 8. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/381 Esas, 1999/6 Karar sayılı ve 15.1.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan N. A. vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 7.4.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 10.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 - Sanığa Danıştay 2. Dairesinin kararı okunmadan, Ankara İl İdare Kurulu kararının okunmasıyla yetinilerek sorgusunun yapılması,
2 - Olaydan önce katılanın sanığa sövdüğüne ilişkin kanıtlar gösterilip açıklanmadan cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
3 - Kabule göre de özel hüküm niteliğinde olan TCY.nın 272. maddesi yerine aynı yasanın 485. maddesinin uygulanması,
4 - T.C. Yasasının 267. maddesi uygulanırken cezadan üçte birden az indirim yapılamayacağı gözetilmeden, altıda bir oranında indirim yapılması,
5 - Gerekçeli kararda suç tarihinin 8.6.1995 yerine 8.6.1998 olarak yanlış yazılması,
Yasaya aykırı ve katılan N. A. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.5.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy