(5237 S. K. m. 22, 230)
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevde keyfi davranma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylem yanlış olarak nitelendirilmiş, Türk Ceza Yasasının 228/1 inci maddesi yerine 230. maddesinin 1 inci fıkrası uygulanmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanık A. İ. ve O yer C. Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.5.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy