Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 1.800,00 ve 240,000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 12.05.2010 tarihli ve 2010/304 esas, 2010/576 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 17.10.2011 gün ve 19916 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2011 gün ve 175520 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:
Tebliğnamede “Sanığın evinde 25.02.2008 tarihinde yapılan hacizde, kendisine ait ev eşyalarının haczedilerek yine kendisine teslim edilmiş olması karşısında, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.
Gereği görüşüldü:
5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesinde, "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması hâlinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosyada bulunan haciz tutanağı içeriği ve savunmaya göre sanığın evinde haczedilen malların sanığa ait olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesi uyarınca hükmolunan 3 ay hapis ve 12 gün adli para cezasının, aynı fıkranın son cümlesi gereğince indirilmediği görülmektedir. Hacizli malların yediemin sanığa ait olduğunu dikkate almayan ceza uygulamasının hukuka aykırı olduğu açıktır.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen, 12.5.2010 gün 2010/304-576 sayılı kararın, C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, bozma nedeni, hükümlüye, Yargıtay tarafından daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;
1)Hükümlü hakkında, T.C.Y.'nın 289/1 maddesi ilk cümlesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis ve 12 gün karşılığı adli para cezası, aynı yasa madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek, hükümlünün, 1 ay 15 gün hapis ve 6 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
2)Hükümlüye verilen 1 ay 15 gün hapis cezası, T.C.Y.'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca, günlüğü takdiren 20 TL'dan paraya çevrilerek, hükümlünün, 900 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,
3)T.C.Y.'nın 52/2 maddesi gereğince, hükümlüye verilen 6 gün adli para cezasının günlük karşılığı 20 TL olarak takdir edilip, hükümlünün, 120 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy