Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, Yargıtay’ın internet sitesine gönderdiği “ Allah belanı versin H.. S..” yazılı mailde, yazının ilk kısmında bulunan “Allah belanı versin” şeklindeki sözlerin beddua niteliğinde olması ve “H..S..” şeklindeki kısmının ise Yargıtay eski Cumhuriyet Başsavcısı A.. Y..'ya yönelik olmaması nedeniyle sanığın beraati yerine, kanuni olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a)TCK’nın 62. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılırken, hesap hatası sonucu, 304 gün adli para cezası yerine 305 gün, sonuç adli para cezasının da 6080 TL yerine 6100 TL olarak fazla belirlenmesi,
b)Sabıkasız olan sanığa yükletilen hakaret suçundan dolayı, maddi (somut) nitelikte bir zararın oluşmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "şartları oluşmadığı" şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık M.. K..'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.