MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Şikayetçinin sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasına yöntemince katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanığın aşamalarda, alacağını istemek amacıyla şikayetçi ...’yi aradığını ancak şikayetçinin kendisine sinkaflı küfürler ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçu yönünden TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda katılana mesaj göndererek hakaret etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,
c)Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş bir hüküm olmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yasal engel oluşturmayacağı gözetilerek, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın adli sicil kaydı dikkate alındığında uygulanmasına yer olmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşüncenin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.