Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık O.. Ç..’nin temyiz dilekçesi içeriğine göre hükmü sanık sıfatı ile temyiz ettiği kabul edilerek İ.. Ç.. hakkındaki hükümler inceleme dışı bırakılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık M.. D..’e yükletilen tehdit ve yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezası nedeniyle TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan yoksunluk kararı verilmemiş ise de, infaz aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 140/85 sayılı kararındaki 53/1-b bendine ilişkin iptal kararı da gözetilerek re’sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık M.. D..’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık M.. D.. hakkında hakaret, sanık O.. Ç.. hakkında ise yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Temyiz incelemesi dışında olan sanık İ.. Ç..’ın, sanık O.. Ç..’ye telefonla hakaret ve tehdit ettiği, tutanakta yazılı hakaret içeren kısa mesaj gönderdiği, 02.06.2008 tarihinde de ganyan bayiinde iken dışarı çağırıp tekrar tehdit ederek vurduğu, kabulün de bu yönde olduğu, iddianamede ise sanık hakkında TCK’nın 25. maddesinin uygulanmasının istediği anlaşılmakla; sanık O.. Ç.. hakkında meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Sanık M.. D..’in, sanık O.. Ç..’ye “lan” demekten ibaret eylemin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket sınırlarını aşan kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar O.. Ç.. ve M.. D..’in temyiz nedenleri ile kısmen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.