İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair,.... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22/07/2010 gün ve 2010/269 esas, 2010/664 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 26/06/2013 gün ve 2012/27262 esas, 2013/20360 sayılı kararıyla;
" Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... Kabakçının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA," karar verilmiştir.
I-İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/10/2013 gün ve 2011/187400 sayılı yazısı ile;
" Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2010 tarihli iddianamesiyle, sanık ... hakkında hazineye ait aynı parsel üzerine ruhsatsız ve kaçak olarak iki ayrı bina inşa ettiği iddiasıyla, imar kirliliğine neden olmak suçundan bir kez cezalandırılması istemiyle,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/269 esas sayısına kayden açılan davanın yargılaması sonunda 22.07.2010 tarihli ve 2010/664 sayılı kararla, sanığın imar kirliliğine neden olmak suçundan iki kez 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2012 tarihli ve 2011/187400 sayılı tebliğnamesiyle eksik soruşturma ile hüküm kurulduğu ve sanık hakkında bir suçtan hüküm kurulup TCK'nın 43. maddesi uygulanarak ceza tayini yerine sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verildiği belirtilerek kararın bozulması talep edilmiştir.
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/06/2013 gün ve 2012/27262 esas, 2013/20360 karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Sanığın hazineye ait aynı parsel üzerine aynı zamanda iki ayrı bina inşaa ettiği, binaların inşaasının devam ettiği süreçte her iki bina ile ilgili olarak 30.04.2009 tarihli tek yapı tatil tutanağının düzenlendiği, suç duyurusu üzerine de söz konusu kamu davasının açıldığı,
Sanık tarafından aynı zamanda aynı parsel içine iki ayrı bina inşa edilmesi, tespitin de bu aşamada yapılması, tespitten sonra yapılan yeni bir binanın bulunmaması, aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda bina inşaasının söz konusu olmaması karşısında, sanığın eyleminin bir tek suçu oluşturduğu gözetilmeden sanığın aynı suçtan dolayı her bir bina için ayrı ayrı olmak üzere iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
Usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Yukarıda açıklanan nedenlerle,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 22/07/2010 tarihli ve 2010/664 sayılı kararı ile sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan iki kez kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/06/2013 gün ve 2012/27262 esas, 2013/20360 karar sayılı ONAMAYA dair ilamı kaldırılarak, hükümlerin yukarıda belirtilen gerekçeler doğrultusunda BOZULMASINA karar verilmesi,
İtirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın görüşülmek üzere YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmek üzere YARGITAY BİRİNCİ BAŞKANLIĞINA gönderilmesi,
İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:
II- İTİRAZIN KAPSAMI
İtiraz, imar kirliliğine neden olma suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 26.06.2013 tarihli kararına ilişkindir.
III- KARAR
TCK’nın 184/1. maddesinde; “Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmüne yer verilmiş, 3194 sayılı Kanun’un 5. maddesinde ise bina; “kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarıyan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.” şeklinde tanımlanmıştır.
Aynı Kanunun “Yapı Ruhsatiyesi” başlıklı 21/1. maddesinde ise; Bu Kanunun kapsamına giren bütün yapılar için 26 ncı maddede belirtilen istisna dışında belediye veya valiliklerden (....) yapı ruhsatiyesi alınması mecburidir.” hükmüne yer verilmiştir.
İmar kirliliğine neden olma suçunun maddi unsuru ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak, bina yapmak veya yaptırmaktır.
Somut olayda sanık, Hazineye ait aynı parsel üzerine ruhsatsız olarak iki adet bina yapmıştır. Her iki bina da ayrı ayrı ruhsata tabi olduğundan ve sanığın her iki bina yönünden de ruhsatsız bina yapma iradesi ile hareket ettiği anlaşıldığından,
Dairemizin 26/06/2013 gün ve 2012/27262 esas, 2013/20360 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy