(5237 S. K. m. 53, 106) (5271 S. K. m. 232)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Mağdur sanık T.. A.., istinabe suretiyle alınan savunmasında kimseden şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen, CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak, gerekçeli karar başlığında katılan sanık olarak gösterilmiş ise de, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilebileceği mümkün görülmüştür.
Delillerin mahkemece tartışılarak, olayın gelişimi göz önünde bulundurulup haksız tahrike ilişkin bir değerlendirme yapıldığı, sanık T.. A..un ilk haksız hareketi başlattığının tespit edildiği ve temyize gelmeyen diğer sanık A.. A.. lehine TCKnın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulandığı anlaşılmakla, sonuç olarak mahkemenin CMK'nın 217. maddesine uygun biçimde gerekçelendirdiği vicdani kanaat ve takdiri karşısında, tebliğnamedeki haksız tahrike ilişkin bozma düşüncesine, ayrıca mağdurlardan Ş.. Ç..'ın adresinin tespit edilememesi ve önceden bildirdiği adreslerine yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmemesi karşısında, mağdurun dinlenmemesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCKnın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan ve diğer siyasi hakları kullanmaktan ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan seçme ve seçilme ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık T.. A..un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde TCKnın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılarak düzeltilmek ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy