Tebliğname No: 4 - 2012/129633
MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 06/02/2012
NUMARASI: 2011/404 (E) ve 2012/19 (K)
SUÇLAR: Tehdit, yaralama
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,
2)Kabule göre de
a)Sanıkların, katılanın kalorifer bacasından çıkan ve kendilerini rahatsız eden duman için bacaya filtre taktırması konusunu konuşmaya gittiklerini savunmaları karşısında; ani gelişen olayda, ne şekilde birlikte suç işleme kararıyla katılanı tehdit ettikleri açıklanmadan, TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca birlikte tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Olayın gelişimi ve çıkış nedeni üzerinde durularak, haksız tahrik indirimi uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve sanıklar S.. Y.. ve M.. Y.. müdafii ile katılan İ.. T.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.