MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, şantaj, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'e yükletilen hakaret suçu ile ilgili olarak, TCK’nın 125/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörülmesi ve mahkemece adli para cezasının tercih edilmesine karşın, hapis cezasından hüküm kurulması, sonuç ceza olarak da bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi isabetsiz olduğundan, hapisten çevrilen adli para cezalarının kesin olmaması nedeniyle hükmün, temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek ve katılan ... vekilinin 16/11/2012 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin incelenmesinde; temyiz talebinin sadece sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanığa yükletilen şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;
TCK’nın 125/1 maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörülmesi ve mahkemece hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve dosya kapsamına göre sanığın katılana karşı birden çok kez mesaj atmak suretiyle gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereğince verilecek cezadan, aynı Kanun'un 43/1. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy