Tebliğname No: KYB - 2014/147879
Tehdit suçundan sanık E.. A..'ün Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun'un 53/l-a.b.d.e bentlerindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki velayet, vesayet, kayyımlık hizmetine yönelik hakları kullanmaktan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/05/2013 tarihli ve 2011/572 esas, 2013/316 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve 147879 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğunun ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Olay:
Tehdit suçundan sanık E.. A.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2013 tarihli kararı ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının TCK’nın 51. maddesine göre ertelenmesine ve TCK’nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.
II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:
Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezasının ertelenmesine karşın, TCK’nın 53/3. maddesine aykırı olarak, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden yoksun bırakılmasına dair hukuka aykırılığa ilişkindir.
III- Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesinde "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" hükmü yer almaktadır.
İnceleme konusu somut olayda; Tehdit suçundan yargılanan sanığın, TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun’un 53/1-c bendindeki velayet, vesayet, kayyımlık hizmetine yönelik hakları kullanmaktan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Bu itibarla, mahkemece bir yıldan fazla süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına karar verilmesinin, TCK'nın 53/3. maddesi hükmüne aykırı olduğu anlaşılmaktadır.
IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,
1- Tehdit suçundan sanık E.. A.. hakkında, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06/05/2013 tarih ve 2011/572 esas, 2013/316 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki takdire ilişkin olmayan hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu dışındaki kişilerle sınırlı olarak uygulanması biçiminde DÜZELTİLMESİNE, hükmün diğer kısımlarının olduğu gibi bırakılmasına, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.