MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ...’a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Mağdurların aşamalardaki ifadelerinde, ortaklık ilişkileri nedeniyle aralarında husumet bulunan sanıkların birlikte iş yerine geldiklerini, anlaşmazlıklarına konu hususları konuştukları sırada her iki sanığın bağırıp çağırmaya başlayıp kendilerine, “sizi yaşatmayacağız, burada barındırmayacağız...” biçiminde sözler söyleyip tehditte bulunduklarını beyan etmeleri, tanık Sefa’nın da bu iddiayı doğrulaması ve Mahkeme kabulü karşısında; sanıkların şuç işlenmeden önceki verdikleri karar doğrultusunda ya da suçun işlenmesi sırasında ortak irade ile hareket edip etmedikleri değerlendirilip, sonucuna göre eylemlerinin, TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,
b-Sanık ... müdafiinin son celsede, lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK’nın 62. maddesinde belirtilen ölçütler tartışılıp, sonucuna göre sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanma imkanı tartışılmadan, “başkaca artırma ve eksiltmeye yer olmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle cezada indirim yapılmaması,
c-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 2(a) ve (b) maddeleri dışında diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.