MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğu ve sanığa cezaevinde yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak hükümlülük kararının tebliğine ilişkin işlemlerin CMK'nın 35. maddesine uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 17.07.2013 tarihli raporunda şizofreni hastası olduğu belirtilen sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayin edilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,
2-Tehdit suçunun imzasız mektup ile işlenilmesi halinde, bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, kimin tarafından yazıldığının muhatabınca anlaşılamamış olması gerekmektedir. Somut olayda, mektubu kimin yazdığının katılanlar tarafından anlaşılması ve katılan ...'ın, sanığın adını vererek şikayetçi olması karşısında, imzasız mektupla tehdit öğesinin oluşmadığı gözetilmeden ve eylemlerin TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yanlış nitelendirmeyle anılan Kanunun 106/2-b maddesi uyarınca hükümler kurulması,
3-Sanığın katılanlara ayrı ayrı mektup gönderip göndermediği araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve eylemin zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, iki ayrı tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,
4-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında mahkumiyet hükmü kurulması halinde ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
5- Kabule göre ise;
a)Kararın gerekçe kısmında sanığın imzasız mektupla veya özel işaretlerle tehdit suçunu işlediğinin kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararları verilerek çelişkiye yol açılması,
b)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.