MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Birden fazla kişi ile birlikte tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açılırken sanık adına çıkarılan davetiyede ''duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda karar verileceği'' biçimindeki ihtar bulunmadan sanığın yokluğunda hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanık ...'in üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklardan ...'nun, sanık ... Gülemen ile sanık Mehemet Gülmen'in müştekiye yönelik tehdit sözleri söylediklerini beyan etmesine rağmen, tanık ...'un yalnızca sanık Mehemet Gülemen'in "git buradan bir daha bu kapıya gelirsen ayağını kırarım" şeklinde tehditte bulunduğunu, Hamzi Gülemen'in ise müştekiye karşı tehditte bulunmadığını beyan etmesi karşısında, tanıkların beyanları arasında çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
3)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının gözetilmesi zorunluluğu
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.