Tebliğname No : 4 - 2014/331216
MAHKEMESİ : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/06/2014
NUMARASI : 2014/201 (E) ve 2014/302 (K)
SUÇ : Şantaj
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 107/1. maddesinde düzenlenen şantaj suçunun maddi unsuru, sanığın yapmaya hakkı olan şeyi yapacağından veya yapmaya yükümlü olduğu bir şeyi yapmayacağından söz ederek bu durumları mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp haksız bir çıkar elde edilmesidir.
Somut olayda, sanığın, yargılaması devam eden davasında aralarında uyuşmazlık bulunan şikayetçiye “davadan vazgeçmezsen seni öldüreceğim, sana soracağım” biçiminde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın, şikayetten vazgeçirmeye yönelik ölümle tehdidinin “yapmaya hakkı olduğu bir eylem” niteliğinde bulunmadığı, aksine bu davranışı müştekinin gerçekleştirmesine yönelik bulunduğu, buna göre şantaj suçunun yukarıda açıklanan unsurunun gerçekleşmediği ve eylemin TCK’nın 106/1-ilk maddesine uyan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle şantaj suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de,
CMK'nın 231. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin anlaşılması halinde aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden açıklanan hükümdeki adli para cezasının miktarının değiştirilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık A.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.