(5237 S. K. m. 43, 50, 62, 106, 125) (1412 S. K. m. 305) (2797 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Tehdit ve hakaret suçlarından sanık E.. K..'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 125/1,43 ve 62 maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün ve 30 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair, İzmir 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/02/2014 tarihli ve 2012/542 esas, 2014/121 karar sayılı kararının, kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2015 gün ve 202499 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; 1- Sanığın tekerrüre esas alınan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2009 tarihli ve 2009/43-514 sayılı ilamına konu 1.800 Türk lirası ve 40 Türk lirası adli para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, tehdit suçundan hükmedilen 30gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,
isabet görülmemiştir. denilmektedir.
Gereği Düşünüldü:
Sonuç: Kanun yararına bozma isteminin, sanık E.. K.. hakkında basit tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlere ilişkin olması ve hakaret suçu için maddede öngörülen cezanın, basit tehdit suçu için öngörülen cezadan fazla olması karşısında, iddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy