MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 25/04/2014 gün ve 2013/50 Esas, 2014/1 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
B) Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden kurulan hükümlerin temyizinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçundan verilen cezanın hapis cezasından paraya çevrildiği ve temyizinin mümkün olduğu anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine ilişkin 21.04.2014 tarih ve 2013/50 Esas, 2014/1 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2)Kabule göre ise;
a) Karşılıklı hakaret suçu nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 125/1-4. maddesi uyarınca ceza tayin edildikten sonra "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi,
b) Aralarında husumet bulunan tarafların tartışması sırasında sanık ...'ın, diğer sanık ...'a ''sırf sen rahatsız ol diye hayvanları kaldırmıyorum buradan, s.... ol git" dediğinin kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy