Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların ısrarla suçlamayı inkar etmeleri, katılan ve olayın tek tanığı olan Mustafa'nın, “sanıkların kimlikleri ile kullanılan silahın tüfek mi tabanca mı olduğu, bir ya da iki el ateş edilip edilmediği ve hangi sanığın ateş ettiği” hususlarındaki birbiriyle çelişkili beyanları dışında delil olmaması karşısında, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi
2-Kabule göre de;
a-Sanıkların 300 metre uzakta oldukları halde ateş etme eyleminin mağdura yönelik olduğunu gösteren tartışma, hakaret ya da benzer bir davranışlarının bulunmaması ve tanık Mustafa'nın da “bize doğru ateş etmediler” “...tahminimce husumeti olan A.. A..'ı korkutmaya çalıştılar...”şeklindeki tahmine dayalı beyanı karşısında, havaya ateş etme eyleminin ne suretle TCK'nın 106/2-a cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu açıklanmadan mahkumiyet hükmü kurulması,
b-Sanığın, tehdit eylemini, katılanlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıklar M.. A.. ve A.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.